17-08-2020

Aan het woord: professionele kunstenaar Maurice Nuiten

Cultuur Verbindt Roosendaal zet actief in op een gunstige omgeving voor professionele makers om in de gemeente Roosendaal aan de slag te gaan. Professionals leveren namelijk een fundamentele bijdrage aan de ontwikkeling en vernieuwing van de Roosendaalse cultuursector en samenleving. Inmiddels zijn er al meer dan 24 projecten mogelijk gemaakt. Zo zijn we nu in gesprek met Maurice Nuiten die met zijn project 'We Choose To Go To The Moon' in Roosendaal gaat landen. Maurice Nuiten aan het woord:

Artist Statement

Dus hier zijn we, hier en nu, maar nu is het al voorbij. Het is over het moment dat je erover nadenkt. Het is al een deel van het verleden, maar het verleden kan niet worden veranderd en het enige dat we nog hebben is de toekomst. Woorden die ik heb gesproken kunnen niet ongedaan worden gemaakt, net als mijn eerdere acties, ze zijn gedaan. Onomkeerbaar. Zelfs als we stilstaan, zijn we nog steeds in beweging. Er is geen manier om dit te stoppen, maar we kunnen het vastleggen, om het even vast te houden.

Waarom zijn we hier? Deze existentiële vraag vormt de kern van waaruit verder onderzoek en werk voortkomt. Ik gebruik objecten, situaties en observaties uit het dagelijks leven en de (pseudo)wetenschap om de paradoxale aard te laten zien die het leven voor mij in zich heeft. Ik zoek naar betekenis, maar soms is het precies alsof die weliswaar te creëren is, maar als deze me ontsnapt lijkt dat het nooit bestaan heeft. Ik probeer deze paradox te tonen; betekenis te geven door mijn kunstenaarschap en in het werk dat ik maak betekenis te creëren. Tegelijk blijf ik de vraag keer op keer stellen, omdat de vraag voor mij uiteindelijk niet écht te beantwoorden is. Daarmee komt het existentiële en persoonlijke karakter van mijn werk tot uitdrukking.

Dit ongemak van geboren worden komt met leven en leven komt met liefde en verlies, sociale druk en verwachtingen. We kunnen altijd de schijn ophouden, doen alsof alles in orde is. Nooit wetend wat er gaat gebeuren, alles zijn en tegelijkertijd niets, maar meestal rusteloos. Leven in een waas, proberen de realiteit te vergeten en te ontsnappen.

Ondanks ik veelvoudig met lens-based media werk noem ik mijzelf geen ‘fotograaf’ in de mediumspecifieke betekenis van het woord, performance, fotografie, film, installatie en tekst maken deel uit van de verkenningen. De reikwijdte van instrumenten biedt een breder pallet om de omstandigheden van mijn / ons bestaan te doorgronden.

Over het project

“We choose to go to the moon in this decade and do the other things, not because they are easy, but because they are hard”, waren de woorden die John F. Kennedy tijdens zijn beroemde toespraak sprak. De maan was tot die tijd onbereikbaar: niemand had voet op de maan gezet. Dit veranderde toen Neil Armstrong zijn legendarische zin verkondigde: “That’s one small step for man, one giant leap for mankind”. De maan was vanaf dat moment toegankelijk; het ondenkbare werd een feit.

“We kiezen ervoor om gelukkig te willen zijn in dit leven, niet omdat het gemakkelijk is, maar omdat het moeilijk is” is mijn reactie op de beroemde toespraak van Kennedy. Sinds mensenheugenis zijn we op zoek naar geluk en de zin van het leven. Als antwoorden op die vragen op een onredelijke manier worden weggelaten, ontstaat het absurdisme waarin we nu leven. Toch blijven we zoeken naar doelen in het leven, zoals ‘gelukkig zijn’ maar wat is de definitie van gelukkig zijn, aan welke voorwaarden moeten we voldoen om gelukkig te zijn?

De wetenschap heeft onderzocht dat er zeven componenten (neurotransmitters en hormonen) zijn die ons het gevoel van gelukzaligheid kunnen laten ervaren. Is het mogelijk om deze waarden te bestuderen, op eenzelfde manier als de alchemisten deden in hun zoektocht? Zo kunnen we op een bepaalde manier een elixer samenstellen om ons gelukkig te maken. Misschien had Maslow toch gelijk over zijn piramide; alles draait om het vinden van een doel, om stappen te zetten, om een gigantische sprong te maken. Maar misschien ligt het antwoord in de sterren.

Het werk dat ik wil gaan ontwikkelen en produceren gaat ontstaan uit meerdere elementen; enerzijds uit neon teksten aan de muur, muurschilderingen en fotografie / video. De teksten, die uitgewerkt gaan worden in neon, zijn geschreven tijdens momenten van euforie en depressie; het zijn hoogte- en dieptepunten. Ze onstaan door het bijhouden van een dagboek waar in de observatie, situaties en gedachten daar over worden bijgehouden Tekst is voor mij het materialiseren van gedachten, dit komt mede voort uit het idee dat alchemisten materialen omzetten naar een andere waarde, zoals lood naar goud. Ik wil mijn gedachten in waarde omzetten en tegelijkertijd de frictie tussen tastbaar en niet-tastbaar opzoeken. Vandaar mijn keuze voor neon, het licht refereert hierbij ook naar de sterren en het terugkijken naar momenten, het geeft een tijdsindicatie aan het werk. Ik kies bewust voor LED-neon vanwege zijn betrouwbaarheid, minder kwetsbaar is, lagere productiekosten en een stukje milieubewustheid doordat het minder energie verbruikt.

Licht en sterren gaan ook over het heelal, dit komt weer voort uit een fascinatie voor de ruimtevaart. Binnen de ruimtevaart wordt gebruik gemaakt van origami,technieken in de constructies. Dit is terug te zien in de “sculpturen” die ik wil laten maken: afgeleid van het boek “le petit prince” die door het heelal voerden om tot zijn uiteindelijke conclusie te komen van wat zijn doel was. De foto’s zullen dan ook worden gemaakt vanuit deze kennis. Karakters van de kleine prins zullen vertaald worden naar mijn eigen leven en de daarbijhoorde situaties en observaties. Voor zover wij weten is het heelal oneindig, misschien net zo oneindig als mijn zoektocht. Het tastbaar maken van oneindigheid of visualiseren is iets wat ik graag wil gebruiken in het presenteren van de werken en mogelijk ook in muurschilderingen.

Foto's

Aan het woord: professionele kunstenaar Maurice Nuiten